گروهی از فارغ التحصیلان پس از گذشت چند سال از زندگی و رسیدن به موقیتهای خوب کاری و اجتماعی

طبق قرار قبلی به دیدن یکی از استادان قبلی خود رفتند

بحث جمعی آنها خیلی زود به گله و شکایت از تنش های ناشی از کار و زندگی کشیده شد استاد برای پذیرایی از مهمانان به آشبسخانه رفت وبا قهوری قهوه و تعدادی از قهوه خوری سرامیکی  پلاستیکی کریستال که برخی ساده و برخی گران قیمت بود ند باز گشت سینی را روی میز گذاشت  واز مهمانان خواست تا از خود پذیرایی کنند پس از آنکه همه برای خود قهوه ریختند استاد گفت حتما متو جه شده اید که همه قهوه خوری های زیبا و گران قیمت را برداشتند و سادها و ارزان قیمتها درون سینی باقی ماند

البته این امر برا ی شما امری بدهی و طبیعی است  اما سر چشمه همه ی تنش ها و مشکلات شما هم همین است شما فقط بهترین ها را برای خود می خواهید قصد اصلی همه ی شما هم نوشیدن قهوه بود اما آگاهانه قهوه خوری های بهتر را انتخاب کردید

و البته در این حین به آنچه دیگران هم بر می داشتند دقت داشتید

و به این ترتیب اگر زندگی قهوه باشد شغل و پول و موقعیت اجتماعی همان قهوه خوری های متعدد است  آنها فقط ابزاری برای حفظ و نگه داری زندگی است اما کیفیت زندگی در آن فرقی نخواهد داشت گاهی آنقدر حواس ما به قهوه خوری هاست که اصلا طعم و مزه قهوه موجود را نمی فهمیم

دوستان من فقط حواستان به قهوه خوری ها نباشد از طعم و مزه آن لذت ببرید

روزی کوروش در حال نیایش با خدا گفت:خدایا به عنوان کسی که عمری پربار داشته و جز خدمت به بشر هیچ نکرده از تو خواهشی دارم.آیا میتوانم آن را مطرح کنم؟خدا گفت:البته!
_از تو میخواهم یک روز،فقط یک روز به من فرصتی دهی تا ایران امروز را بررسی کنم.سوگند میخورم که پس از آن هرگز تمنایی از تو نداشته باشم.
_چرا چنین چیزی را میخواهی؟به جز این هرچه بخواهی برآورده میکنم، اما این را نخواه.
_خواهش میکنم.آرزو دارم در سرزمین پهناورم گردش کنم و از نتیجه ی سالها نیکی و عدالت گستری لذت ببرم.اگر چنین کنی بسیار سپاسگذار خواهم بود و اگر نه،باز هم تو را سپاس فراوان می گویم.
خداوند یکی از ملائک خود را برای همراهی با کوروش به زمین فرستاد و کوروش را با کالبدی،از پاسارگاد بیرون کشید.فرشته در کنار کوروش قرار گرفت.کوروش گفت: ((عجب!اینجا چقدر مرطوب است!)) و فرشته تاسف خورد.
_میتوانی مرا بین مردم ببری؟میخواهم بدانم نوادگان عزیزم چقدر به یاد من هستند.
و فرشته چنین کرد.کوروش برای اینکار ذوق و شوق بسیاری داشت اما به زودی ناامیدی جای این شوق را گرفت.به جز عده ی اندکی،کسی به یاد او نبود .کوروش بسیار غمگین شد اما گفت:اشکالی ندارد.خوب آنها سرگرم کارهای روزمره ی خودشان هستند.فرشته تاسف خورد.
در راه میشنید که مردم چگونه یکدیگر را صدا میزنند:عبدالله!قاسم!...
_هرگز پیش از این چنین نام هایی نشنیده بودم!!!

فرشته گفت:این اسامی عربی هستند و پس از هجوم اعراب به ایران مرسوم شدند.
_اعراب؟!!!

 بله.تو آنها را نمیشناسی.آخر آن موقع که تو بر سرزمین متمدن و پهناور ایران حکومت میکردی،و حتی چندین قرن پس از آن،آنها از اقوام کاملا وحشی بودند.
کوروش برافروخت: یعنی میگویی وحشی ها به میهنم هجوم آورده و آن را تصرف کردند؟!پس پادشاهان چه میکردند؟!!!
فرشته بسیار تاسف خورد.
سکوت مرگباری بین آنها حاکم شده بود.بعد از مدتی کوروش گفت:تو می دانی که من جز ایزد یکتا را نمی پرستیدم.مردم من اکنون پیرو آیینی الهی هستند؟
_در ظاهر بله!
کوروش خوشحال شد: خدای را سپاس! چه آیینی؟
_اسلام
_چگونه آیینی است؟
_نیک است
وکوروش بسیار شاد شد. اما بعد از چندین ساعت معنی در ظاهر بله را فهمید و فهمید که بت های زیادی بر قلبهای مردم حکومت می کند.
_نقشه فتوحات ایران را به من نشان می دهی؟ می خواهم بدانم میهنم چقدر وسیع شده.
وفرشته چنین کرد.
_همین؟!!!
کوروش باورش نمی شد. با نا باوری به نقشه می نگریست.
_پس بقیه اش کجاست؟ چرا این سرزمین از غرب و شرق و شمال و جنوب کوچک شده است؟!!!
و فرشته بسیار زیاد تاسف خورد

خیلی دلم گرفت ، هرگز انتظار چنین وضعی را نداشتم. میخواهم سفر کوتاهی به آنسوی مرزها داشته باشم و بگویم ایران من چه بوده شاید این سفر دردم را تسکین دهد.
فرشته چنین کرد، تازه به مقصد رسیده بودند که با مردی هم کلام شدند.پس از چند دقیقه مرد از کوروش پرسید:راستی شما از کجا می آیید؟ کوروش با لبخندی مغرورانه سرش را بالا گرفت و با افتخار گفت:
ایران!
لبخند مرد ناگهان محو شد و گفت : اوه خدای من، او یک تروریست متحجّر است!
عکس العمل آن مرد ابدا آن چیزی نبود که کوروش انتظار داشت. قلب کوروش شکست.
_مرا به آرامگاهم باز گردان.
فرشته بغض کرده بود: اما هنوز خیلی چیزها را نشانت نداده ام، وضعیت اقتصادی، فساد، پایمال کردن حقوق بانوان، زندان های سیاسی ...
کوروش رو به آسمان کرد و گفت: خداوندا مرا ببخش که بیهوده بر خواسته ام پافشاری کردم، کاش همچنان در خواب و بی خبری به سر می بردم.
و فرشته گریست.

تنها چند سکه در آن کلاه وجود داشت.

مردی در حال گذر از آنجا بود. او چند سکه از جیبش درآورد و در داخل کلاه انداخت. سپس او آن نوشته را برداشت، آن را برگرداند و بر رویش چیزی نوشت. نوشته را برگرداند بطوری که هر کس که از آنجا می گذرد بتواند کلمات جدید را ببیند.بزودی کلاه شروع به پرشدن کرد. تعداد خیلی بیشتری از مردم در حال دادن پول به پسر کور شدند.

آن روز بعدازظهر آن مردی که نوشته را تغییر داده بود برگشت تا ببیند اوضاع چطور بوده است.پسر بچه قدمهای مرد را تشخیص داد و پرسید: آیا شما همان شخصی هستید که امروز صبح نوشته مرا تغییر دادید؟ چه چیزی نوشتید؟ مرد گفت: من تنها حقیقت را نوشتم. همان چیزی را گفتم که تو گفته بودی اما با یک روش دیگر. چیزی که او نوشته بود این بود

"امروز روز زیبایی است و من نمی توانم آن را ببینم"

البته که هر دو به مردم می گفتند که پسر کور بود. اما اولی بطور ساده می گفت که پسر کور بود. و دومی به مردم می گفت که آنها خیلی خوشبخت هستند که کور نیستند. آیا می بایست که متعجب شویم از اینکه دومی خیلی بیشتر موثر بود؟

مفهوم اخلاقی داستان: شکر گذار باشید برای هر چیزی که دارید. خلاق باشید. نوآور باشید. بطور دیگری و مثبت فکر کنید. دیگران را با حکمت به نیکویی دعوت کنید. بدون عذر و بهانه زندگی کن و بدون پشیمانی محبت کن. زمانیکه زندگی به 100 دلیل برای گریه کردن می دهد، به او نشان بده که در زندگی 1000 دلیل برای خندیدن داری. با گذشته ات بدون پشیمانی برخورد کن.زمان حاضر خود را با اطمینان بکار ببر. خود را برای آینده بدون ترس آماده کن.در ایمان پایدار بمان و ترس را ریشه کن گردان.

مردان بزرگ می گویند: زندگی یک پروسه پایان ناپذیر تعمیر و نوسازی شامل دست کشیدن از شرارت و توسعه خوبیست. در سفر زندگی، اگر می خواهید بدون ترس سفر کنید، باید یک بلیط وجدان خوب داشته باشید.
روز پربرکتی داشته باشید!